czy ja mam depresję? post na blogu opiniabiegly.pl

Niniejszy post został opracowany na podstawie poradnika dla osób bliskich, które zastanawiają się „czy ja mam depresje?”.


Autorem poradnika jest Adamed, wraz we współpracy z portalem „Odnaleźć siebie”.

Czy ja mam depresje?

Obiegowo przyjęło się, że jak coś komuś nie idzie w życiu i jest smutny, zdołowany, to mówi, że ma depresję.
O depresji jest wiele śmiesznych kawałów, deprecjonuje się tą chorobę, robiąc sobie z niej żarty.
Ale depresja to choroba XXI wieku. Coraz więcej osób choruje . I jak naprawdę depresja dotyka człowieka, to zmienia się całkowicie optyka na ten problem.

Jak stawia się diagnozę na temat depresji

Idąc do lekarza i mówiąc o tym, że masz depresję, lekarz zleca szereg badań, które mają wykluczyć inne choroby.
Stąd w gabinecie lekarza rodzinnego, zamiast skierowania do psychiatry, on wysyła ciebie na badanie krwi i moczu.
Czasami masz robione badania diagnostyczne, ale jak już to wspomniałam, robi się po to, by wykluczyć inne stany chorobowe, bądź ustalenie dlaczego cierpisz na stany bólowe, które są skutkiem depresji.

co to jest depresja? na podstawie opracowania do postu na opiniabiegly
co to jest depresja? na podstawie opracowania do postu na opiniabiegly

Jak się stwierdza u lekarza, że mam depresję?

 

Lekarz przeprowadza z tobą wywiad. Zadaje ci różne pytania.
Jak się czujesz? Jak długo odczuwasz smutek? Czy coś się stało ostatnio, co ciebie bardzo zmartwiło?
Nie zdziw się, jak lekarz poprosi o rozmowę twoich bliskich. Będzie chciał się dowiedzieć, jak na twój stan zdrowia patrzą- mąż, żona, rodzice, rodzeństwo.
Jeśli twój stan zdrowia bardzo niepokoi lekarza, może on ciebie wysłać na obserwację ambulatoryjną lub/i do szpitala.

Na krawędzi Między psychozą a filozofią okładka
Na krawędzi Między psychozą a filozofią okładka

 

Czy to jest depresja?

Lekarz na tym etapie diagnostyki chce ustalić pożądany i niemal niezbędny obraz twojego stanu psychicznego. Stąd nie chce podejmować decyzje o leczeniu depresji tylko na podstawie twojego opisu i słów. Dla niego bardzo ważne jest to, co powiedzą osoby, które na co dzień są z tobą,ciągle przebywają w twoim domu, pracy,w czasie wolnym. Chce się dowiedzieć, czy dostrzegli coś niepokojącego i to co ty mówisz jest zgodne z ich obserwacją.
To ma wręcz pierwszorzędne znaczenie, bo osoba w depresji pewnych rzeczy nie zauważa, ma subiektywne zdanie i nie dostrzega innych zachowań, nie widzi, jak jest odbierana jego postawa, słowa.

 

Ankiety podczas rozmowy z lekarzem

 

U psychiatry, jeśli zdecydujesz się oddać w ręce konkretnego specjalisty na temat zaburzeń psychicznych, możesz być poproszony również o wypełnienie szeregu ankiet/testów, które ułatwia postawienie granicy pomiędzy przejściowym zaburzeniem psychicznym depresji, a konkretną i silną depresją, która ciebie dotknęła.
Możesz być też wysłany do szpitala, na dłużą obserwację celem ustalenia i rozpoczęcia leczenia farmakologicznego.

co to jest depresja? na podstawie opracowania do postu na opiniabiegly
co to jest depresja? na podstawie opracowania do postu na opiniabiegly

Tak na marginesie

 

Istnieje jeszcze w społeczeństwie wstyd, że się choruje na depresję. No bo przecież ciebie nic „nie boli”, może wymyślasz. Sam przed sobą boisz się przyznać, że masz depresję. Myślisz, co ludzie powiedzą, jak mnie zaczną obgadywać za plecami. Może też przez depresję stracę rodzinę, pracę, miłość.
Ale przecież ważniejsze jest to, jak ty się czujesz. Każdy ma prawo być słabym psychicznie, każdy ma prawo przeżywać kryzys w życiu i przez to mieć obniżony nastrój. Depresje nie jest oznaką twojej słabości. Depresja nie leczona i nie zdiagnozowana, może twoje życie bardzo pokrzyżować a twoje życie być naprawdę ciężkie.
Gdzieś jeszcze pokutuje przekonanie, że pójście do kardiologa czy dermatologa jest normalnym zachowaniem i racjonalnie podjętą decyzją, ale i wizyta u niego, to nie estyd-psychiatra jest „lekarzem duszy” i on naprawdę szybciej ci pomoże, niż wędrówka przez wszystkich specjalistów i kupowanie milionów leków, na bóle czy bezsenność albo nieprzerwany stan lękowy.

 

Dlaczego warto iść do psychiatry

 

On się zna na tej chorobie jak nikt inny. Co więcej, pójść do psychiatry możesz bez skierowania. Szybciej dotrzesz do tego lekarza, szybciej będziesz zdiagnozowany, szybciej otrzymasz pomoc na swój pogłębiający się i zły nastrój.
Bo trzeba pamiętać o tym, że są różne rodzaje depresji.

Elementy psychologii ogólnej i klinicznej okładka

Psychiatra szybciej zauważy

 

Współczesna psychiatria wyróżnia kilkanaście rodzajów depresji.
Psychiatra żeby mógł ustalić jaką ty masz depresję, będzie zadawał bardziej szczegółowe pytania. Będzie drążył w kierunku objawów depresji, będzie chciał ustalić, jak długo jesteś w obniżonym nastroju.
Będzie szybciej rozumiał ciężkość tego, że coś ciebie przerasta, że nie chcesz wstać z łóżka, że nie czujesz sensu życia.
I on szybciej skojarzy to co się wydarzyło w twoim życiu, z tym czy ty chorujesz na depresję, lub inne zaburzenie psychiczne.

 

Rodzaje depresji

 

Depresja może pojawić się u ciebie przez czynniki wewnętrzne.
Z kolei depresja z powodu czynników zewnętrznych, posiada źródła w np. stresie w pracy, stresie w związku z rozwodem, stres w związku ze śmiercią ważnej dla ciebie osoby. Częstym powodem depresji zewnętrznej są też ciężkie przewlekłe choroby u pacjenta lub u jego najbliższych.

W praktyce natomiast mówi się, że jest depresja duża i mała. Mamy depresję przewlekłą i krótkotrwałą. Możemy przy depresji mieć nawracające , psychotyczne objawy np. urojenia, że coś się stało, urojenia, że ktoś coś ci powiedział, albo z kimś rozmawiałeś a tak nie było w rzeczywistości. I w końcu jest też depresja lekooporna, którą trudno się leczy. To są jedne z rodzajów depresji, które potocznie są znane w środowisku i w praktyce lekarskiej, tak się o niej mówi.

Zaburzenia osobowości okładka przednia

Historia Renaty

 

Renata pochodziła z rodziny wiejskiej. Była czwartym dzieckiem. Od wczesnych lat dziecięcych, była molestowana przez swojego ojczyma.
On wmawiał jej, że jeśli powie komuś o tym, że on ją dotyka w intymnych miejscach, to mama umrze.
Dla małego dziecka było to wstrząsające. Bowiem mama Renaty rzeczywiście była wątłego zdrowia, silnie przeżywała problemy, które powodowały u niej stany zapalne woreczka żółciowego i omdlenia.
Dziewczynka skończyła szkołę podstawową i dalej kształciła się poza domem, w szkole z internatem. Z dala od domu, tłumiąc mroczną tajemnicę w ojczymem, w internacie miała pierwszy incydent samobójczy. Spożyła dużą ilość leków.
Bała się bowiem, że po ostatnim współżyciu z ojczymem była w ciąży. Ale później okazało się, że była tak mocno wyczerpana psychicznie, że organizm jej tak zareagował.
W wieku 16 lat poznała swojego pierwszego chłopaka. Miłość ta jednak szybko się zakończyła, a jej zanik miesiączki kojarzono właśnie z tą znajomością.
Renata zdała maturę i po niej wyjechała do dużego miasta. Tam z pomocą siostry zdobyła dobrą pracę i była samodzielna finansowo.
Bardzo chciała sama założyć rodzinę. Chciała mieć męża i dzieci.
Próbowała z wieloma mężczyznami stworzyć związek, jednak wszystkie znajomości kończyły się po pierwszych próbach podjęcia współżycia seksualnego. Partnerzy zarzucali jej, że jest oziębła i brak w niej namiętności.
Udało jej się w końcu znaleźć kandydata na męża. Po dwóch latach związku wzięli ślub. Urodziła najpierw syna. Myślała, że naprawdę udało jej się psychicznie wyrwać ze szponów traumy z dzieciństwa.
Renata wraz z mężem zdecydowali się na drugie dziecko. I po urodzeniu córki, jej życie się zawaliło. Nie dawała już rady z perfekcyjnym prowadzeniem domu i opieką nad dwojgiem dzieci.
Zaczęła mieć problemy ze snem, straciła apetyt. Doszło do tego, że miała silne bóle żołądka i jelit.
Po wielu wizytach u lekarzy, w końcu psychiatra pomógł jej wyleczyć się z bólu i bardzo silnego przygnębienia.
Kiedy miała iść na terapię, jej mąż powiedział, że odchodzi od niej.
Straciła grunt pod nogami, czuła, że zapada się w czarną otchłań.
Znowu poczuła, że coś robi źle i że nie nadaje się do niczego. Wróciły wspomnienia i zaniżona ocena co do własnej osoby.
Bardzo schudła, ciągle czuła ból i cierpienie. Zniknął w niej sens życia, pojawiły się myśli samobójcze.
Pewnego dnia zażyła większa dawkę leków i chciała zasnąć i nie obudzić się już. Na szczęście w takim stanie znalazła ją siostra, która szybko zawołała karetkę, a ją w trudnym stanie zdrowia zawieziono do szpitala.
W szpitalu, po rozmowie z lekarzem, dowiedziała się że cierpi na poważną i silną depresję.
Zaprzeczała temu. Wątpiła to ,czy ja choruję na depresje? Czy to znaczy, że zwariowałam? Miała różne myśli w głowie, do tego doszła panika, że ma jechać do szpitala psychiatrycznego.
Lekarz uspokajał ją i utwierdzał w przekonaniu, że tam ją ustabilizują i że jej stan zdrowia może ulec poprawie, jak właśnie tam się uda. Renata nie była w stanie samej sobie pomóc i jej stan zdrowia zagrażał życiu.
Obawiała się wielu rzeczy idąc tam. Ale po uporządkowaniu spraw rodzinnych i oddaniu pod opiekę swoich dzieci, poszła do szpitala.

Leczenie depresji w szpitalu

Była tam 4 miesiące. Przekonała się, że wcale tam nie jest strasznie. Lekarze mają specjalistyczne podejście do pacjentów. Personel jest wyjątkowo serdeczny i bardzo pomocy przy wszelkich wątpliwościach.
W szpitalu panowała serdeczna atmosfera. Odkryła, że nikt tam nie narusza jej praw, a personel okazuje jej należyty szacunek. Traktowana była jak pacjent, i czuła, że nie ma żadnych różnic w podchodzeniu do niej i innych pacjentów, dlatego że są w psychiatryku.
Po zakończeniu obserwacji i ustaleniu leków, wypisano ją ze szpitala.
Nie wstydziła się siebie ani tego, że musi leczyć u siebie depresję. Nie wstydziła się też tego, że bierze codziennie leki oraz sama zarozumiała, że chce podjąć terapię z psychologiem, by przepracować swoją przeszłość.
Nigdy nie powiedziała o sobie, ani przed sobą, że jest wariatką.
Stała się bardziej otwarta , i często mówiła, jak się czuje. Mówiła wiele o swoich emocjach, by nie zamykać się już w sobie.
Zdała sobie sprawę, że nie pokonała by sama swojej choroby, bez leczenia w oddziale psychiatrycznym. Nie rozumiała by siebie i swojej choroby gdyby nie zdobyte w szpitalu doświadczenie.
Poznała wiele historii innych pacjentów i na temat tego, że jej uczucia i jej zdrowie nie jest wyjątkiem. Inni też przeżywają tragedie w swoim życiu i chorują na depresję.
Więcej historii na temat depresji i jak się choruje na zaburzenia psychiczne, poznasz dzięki książkom w sklepie internetowym i antykwariacie z książkami opiniabiegly.pl dla prawników, psychologów, psychiatrów i biegłych sądowych. Książki dla rozwodników,rodziców z władza rodzicielską.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Shopping Cart
Przewiń do góry
W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies, które będą zamieszczane w Państwa urządzeniu (komputerze, laptopie, smartfonie). W każdym momencie mogą Państwo dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki internetowej i wyłączyć opcję zapisu plików cookies. Ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi cookies na tej stronie można się zapoznać tutaj: polityka prywatności.

Dodaj tu swój tekst nagłówka